المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

32

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

ميكنم ، چون آن حضرت دعا كرد در همان ساعت ابرى بر سر آنها سايه افكند ( و بطورى شروع بريزش باران كرد ) كه خطر غرق شدن را گمان كردند . پس ادريس عليه السّلام هميشه امر و علم و حكمت خدا را تدبير ميكرد حتّى امور ظاهرى و باطنى را هم لباس عمل مىپوشانيد ، تا آن موقعى كه خدا خواست او را بسوى خود بالا ببرد پس به او وحى كرد كه نور و حكمت خدا و تابوت را به فرزند خود برد بنحو امانت بسپارد ، پس فرزند خود را احضار فرموده او را وصىّ خود قرار داد و مواريث انبياء را به او سپرد و خداى عزّ و جلّ او را به طرف خود بالا برد . سنّ إدريس عليه السّلام در آن وقتى كه به آسمان بالا رفت سيصد و پنجاه سال بود . 8 - برد بن أخنوخ همين‌كه أمر خدا به برد بن أخنوخ عليه السّلام محوّل شد آن حضرت به امر خدا قيام نمود و قيام آن حضرت ادامه داشت و امانتهاى انبياء را حفظ ميكرد و مؤمنين هم در حال تقيه با او بودند و آن بزرگوار مخفى بود تا اينكه موقع وفاتش در رسيد . آنگاه خدا به او وحى كرد كه فرزند خود أخنوخ را براى خود وصىّ قرار دهد پس آن حضرت فرزند خود أخنوخ را وصىّ قرار داد و او را طبق وصيّتى كه خود مأمور بود امر كرد و از دنيا رفت .